یکی از مهمترین تضمینهای عدالت قضایی، امکان بازبینی تصمیمات دادگاه در مرجع بالاتر است. بر پایه این اصل، هر فردی که محکوم شده است باید بتواند نسبت به رای صادره اعتراض کرده و درخواست رسیدگی مجدد کند.
تجدیدنظرخواهی فرصتی برای اصلاح اشتباهات احتمالی، جبران بیعدالتیها و بررسی دوباره انطباق رای با قانون فراهم میکند. وجود این سازوکار احتمال خطا در تصمیمات قضایی را کاهش میدهد و به افزایش دقت در رسیدگیها کمک میکند.
حق تجدیدنظر در ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و همچنین در بخشهای مختلف قانون آیین دادرسی کیفری ایران به رسمیت شناخته شده است. این حق یکی از مهمترین ابزارهای حمایت از شهروندان در برابر محکومیتهای ناعادلانه و تضمینی برای پاسخگویی نظام قضایی به شمار میرود.