استفاده نظامی از کودکان نقض کنوانسیون حقوق کودک است:
بر اساس منشور ملل متحد و کنوانسیون حقوق کودک، دولتها موظفاند کودکان را از مشارکت در درگیریهای مسلحانه محافظت کنند. آموزش نظامی به کودکان، بهویژه در سنین پایین، با اصل حمایت ویژه از کودک و تامین منافع عالیه او در تعارض مستقیم قرار دارد.
بهکارگیری یا آموزش نظامی کودکان زیر ۱۵ سال میتواند جنایت جنگی محسوب شود:
مطابق اساسنامه دیوان کیفری بینالمللی، جذب، آموزش یا استفاده از کودکان زیر ۱۵ سال در فعالیتهای نظامی و مسلحانه، در شرایط مخاصمه مسلحانه میتواند مصداق جنایت جنگی باشد. این ممنوعیت یکی از اصول تثبیتشده حقوق بینالملل بشردوستانه است.
آموزش نظامی کودکان با حق رشد سالم و امنیت روانی آنان مغایرت دارد:
کنوانسیون حقوق کودک بر حق کودکان برای برخورداری از آموزش، سلامت روانی، رشد شخصیتی و زندگی عاری از خشونت تاکید دارد. آموزشهای نظامی و ایدئولوژیک خشن میتواند آثار جدی و بلندمدتی بر سلامت روان، هویت و آینده اجتماعی کودک بر جای بگذارد.
قوانین داخلی ایران نیز بر حمایت ویژه از کودکان تاکید دارند:
طبق قانون حمایت از اطفال و نوجوانان در ایران، هر اقدامی که سلامت جسمی، روانی یا امنیت کودکان را به خطر اندازد، میتواند مصداق آسیب یا سوءرفتار علیه کودک تلقی شود. سوق دادن کودکان به فضای نظامی و خشونتآمیز با فلسفه حمایتی این قانون در تضاد است.
کودکان فاقد توان تصمیمگیری آزادانه درباره فعالیتهای نظامی هستند:
از منظر حقوقی، کودک به دلیل سن و شرایط رشدی، توان ارزیابی کامل پیامدهای فعالیتهای نظامی و خشونتآمیز را ندارد. به همین دلیل، حقوق بینالملل بر اصل حمایت مضاعف از کودکان در برابر سوءاستفاده سیاسی، نظامی و ایدئولوژیک تاکید کرده است.