Search

دادبان

وجود قوانین مدنی تبعیض‌آمیز علیه زنان در ایران سبب شده، دسترسی به حقوق برابر برای زنان به چالشی جدی برای شهروندان در ایران تبدیل شود. در همین زمینه مساله تقسیم برابر ارث میان فرزندان دختر و پسر یکی از سوالاتی بود که دادبان بارها در سال گذشته با آن روبرو شده است.

پیش از پاسخ به این سوال باید بدانیم که قانون ارث در ایران سهم فرزندان پسر را دو برابر فرزندان دختر تعیین کرده و با توجه به دستوری بودن قانون ارث و همچنین جواز قانونی اعمال خواسته وصی تنها در یک سوم از اموال، در صورت عدم موافقت وراث با خواست وصی (وصیتنامه) این قانون است که درباره بخش عمده‌ای از ارث باقی مانده تصمیم گیری کرده و در نتیجه تبعیض جنسیتی موجود در قانون سبب تقسیم نابرابر اموال میان فرزندان دختر و پسر خواهد شد.

از این رو نمی‌توان با صرف وصیت، اطمینان حاصل کرد که میراث باقی مانده به شکل برابر میان فرزندان مذکر و مونث تقسیم خواهد شد.

در این میان دو روش قانونی برای اطمینان از تقسیم برابر ارث میان فرزندان دختر و پسر و جلوگیری از اعمال تبعیض جنسیتی قانونی وجود دارد: استفاده از عقد صلح عمری و استفاده از مدل‌های ریاضی برای تقسیم ارث بر اساس قانون وراثت.

در روش اول، وصی می‌تواند پیش از مرگ مالکیت اموال خود را با حفظ قدرت و اختیار قانونی خود نسبت به اموال، در قالب «عقد صلح عمری» به فرزندانش منتقل کند و به واسطه آن از تقسیم عادلانه و برابر اموال میان فرزندان خود فارغ از تبعیض جنسیتی موجود در قانون ارث اطمینان حاصل کند.

در روش دوم وصی یک چهارم از اموال خود را در وصیتنامه به فرزند دخترش می‌بخشد و تقسیم باقی اموال (سه چهارم) را به قانون ارث می‌سپارد و از آنجا که بنا بر قانون فعلی پسر دو برابر دختر ارث می‌برد، از اموال باقی مانده (سه چهارم) دو سهم به پسر و یک سهم به دختر می‌رسد که در نهایت با توجه به سهمی که دختر پیشتر در وصیتنامه برده سهم هر دو فرزند برابر خواهد شد.