برای شناسایی موارد نقض حقوق بشر، شکی نیست اولین قدم برای مستندسازی و گزارش موارد نقض حقوق بشر، آگاهی از همه آن اموری است که به عنوان حق اساسی برای همه انسانها به رسمیت شناخته و نقض آنها مصداق نقض حقوق بشر محسوب میشود.
اسنادی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کنوانسیون بین المللی رفع هرگونه تبعیض نژادی، کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان، کنوانسیون منع شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازاتهای بیرحمانه، غیر انسانی یا ترذیلی، اعلامیه جهانی رفع تمامی اشکال تبعیض مبتنی بر دین یا اعتقاد، اعلامیه جهانی حقوق افراد متعلق به اقلیتهای ملی یا قومی، مذهبی یا زبانی، کنوانسیون جهانی حقوق کودک، کنوانسیون جهانی حقوق افراد دارای معلولیت، اساسنامه دیوان بین المللی کیفری و کنوانسیونهای چهارگانه ژنو از جمله منابعی هستند که در آن حقوق اساسی همه انسانها مورد شناسایی و تاکید قرار گرفتهاند.
روشن است که همه شهروندان دانش تخصصی نسبت به این حقوق نداشته و نمیتوانند خود شخصا موارد نقض حقوق بشر را شناسایی و سپس گزارش کنند.
کارکرد دادبان اینجاست که میتواند حقوق اساسی همه انسانها که نقض آنها مصداق نقض حقوق بشر محسوب میشود را با زبانی ساده برای همگان معرفی کرده و در نتیجه شناسایی موارد نقض حقوق بشر را تبدیل به عملی برای همه شهروندان کند.



