تولد داریم!
فایق مامقادری ۳۸ ساله میشود، شاید اگر روز ۲۳ مهر ۱۴۰۱ با اصابت هشت گلوله جنگی بر بدنش کشته نمیشد، همراه با پسرش ۱۳ سالهاش به نام آژوان و دختر ۷ سالهاش «آوان» جشنی کوچک میگرفتند و شمعی فوت میکردند و عکس یادگاری از لحظات خوبشان ثبت میکردند. مانند فیلم چهارشنبهسوری که فایق در سال ۱۳۹۹ با آوان در آغوشش از روی آتش میپرند و منتشر شده(اسلاید دوم)
روز ۲۳ مهر ۱۴۰۱، در شلوغی خیابانهای مهاباد، نیروهای سازمان اطلاعات سپاه برای بازداشت برادر فایق خانه را محاصره میکنند، در همان حین، فایق سوار بر خودرو شخصی خود به همراه دوستش مسعود فرجزاده، در نزدیکی خانه به رگبار بسته میشوند.
بر اساس اظهارات شاهدان عینی، هشت گلوله جنگی به فایق اصابت کرده است. دو گلوله به سر او، دو گلوله به ناحیه پشت، دو گلوله به دست و دو گلوله هم به پایش اصابت کرده است.
فایق ۲۵ روز به کما میرود، اما بدنش طاقت این جراحات سنگین را ندارد و جانش را در بیمارستان از دست میدهد.
نیروهای سپاه پاسداران خانواده مام قادری را تحت فشار قرار دادهاند که تشییع جنازه بدون حضور مردم و با حضور نیروهای سرکوب برگزار شود اما تصاویری شگفتانگیز از حضور مردم در مراسم فایق در نیمه شب منتشر شد.
حق حیات انسانی مهمترین و اساسیترین حقی است که در سال گذشته (۱۴۰۱) بهویژه در جریان خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی از شهروندان در ایران سلب شد. طبق آمارها دستکم ۵۳۰ نفر از شهروندان به دلیل شرکت در تجمعات اعتراضی در ایران در نتیجه تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی یا ضربوشتم ماموران یا شکنجه در زندانها و بازداشتگاهها کشته شدهاند.